صفحه نخست
نقشه سایت
ارتباط با ما
پیوندها
پست الکترونیک
اتوماسیون اداری
ارتباط مستقیم با مدیرکل
سامانه نظارت
دریافت rss
کلمه کاربری رمز عبور
مایلم هم اکنون عضو شوم رمز عبور را فراموش کرده ام


حقوق زنان در قانون مدنی

سهم الارث

ماده 913- در تمام صور مذکوره در این مبحث هر یک از زوجین که زنده باشد فرض خود را می برد واین فرض عبارت است از نصف تر که برای زوج و ربع آن برای زوجه در صورتیکه میت اولاد یا اولاد اولاد نداشته باشد؛ و از ربع ترکه برای زوج و ثمن آن برای زوجه در صورتی که میت اولاد یا اولاد اولاد داشته باشد و مابقی تر که بر طبق مقررات مواد قبل مابین سایر وراث تقسیم می شود.

ماده 927- در تمام مواد مذکور در این مبحث هر یک از زوجین که باشد که فرض خود را از اصل ترکه می برد و این فرض عبارت است از نصف اصل ترکه برای زوج و ربع آن برای زوجه.

 ماده938- در تمام موارد مزبوره در این مبحث هر یک از زوجین که باشد فرض خود را از اصل ترکه می برد و این فرض عبارت است از نصف اصل ترکه برای زوج و ربع آن برای زوجه .

ماده938- در تمام موارد مزبوره در این مبحث هر یک از زوجین که باشد فرض خود را از اصل ترکه می برد و این فرض عبارت است از نصف اصل ترکه برای زوج و ربع آن برای زوجه .ماده 940- زوجین که زوجیت آنها دائمی بوده و ممنوع از ارث نباشند از یکدیگر ارث می برند.

ماده 941- سهم الارث زوج و زوجه از ترکه یکدیگر بطوری است که در مواد 913-927و 938 ذکر شده است.

ماده 942- در صورت تعدد زوجات ربع یا ثمن ترکه که تعلق به زوجه دارد، بین همه آنان بالسویه تقسیم می شود.

ماده 943- اگر شوهر زن خود را به طلاق رجعی مطلقه کند، هر یک از آنها که قبل از انقضاء عده بمیرد، دیگری از اوراث می برد لیکن اگر فوت یکی از آنها بعد از انقضاء عده بوده و یا طلاق بائن باشد، از یکدیگر ارث نمی برند.

ماده 944- اگر شوهر در حال مرض زن خود را طلاق دهد و در ظرف یکسال از تاریخ طلاق به همان مرض بمیرد، زوجه او ارث می برد اگر چه طلاق بائن باشد مشروط بر اینکه زن شوهر نکرده باشد.

ماده 945- اگر مردی در حال مرضی زن خود را عقد کند و در همان مرض قبل از دخول بمیرد زن از او ارث نمی برد لیکن اگر بعد از دخول یا بعد از صحت یافتن از آن مرض بمیرد، زن از او ارث می برد.

ماده 946- زوج از تمام اموال زوجه ارث می برد لیکن زوجه از اموال ذیل:

1-     از اموال منقوله از هر قبیل که باشد.

2-     از ابنیه و اشجار .

ماده 947- زوجه از قیمت ابنیه و اشجار ارث می برد و نه از عین آنها و طریقه تقویم آنست که ابنیه و اشجار با فرض استحقاق بقاء در زمین بدون اجرت تقویم می گردد.

ماده 948- هر گاه در مورد ماده قبل ورثه از اداء قیمت ابنیه و اشجار امتناع کند، زن می تواند حق خود را از عین آنها استیفاء نماید.

ماده 949- در صورت نبودن هیچ وارث دیگر بغیر از زوج یا زوجه شوهر تمام ترکه زن متوفای خود را می برد، لیکن زن فقط نصیب خود را و بقیه ترکه شوهر در حکم مال اشخاص بلاوارث و تابع ماده 866 خواهد بود.

 

ماده1035: وعده ازدواج ایجاد علقه زوجیت نمی کند اگر چه تمام یا قسمتی از مهریه که بین طرفین برای موقع ازدواج مقرر گردیده پرداخت شده باشد. بنابراین هر یک از زن و مرد مادام که عقد نکاح جاری نشده می تواند از وصلت امتناع کند وطرف دیگر نمی تواند به هیچ وجه او را مجبور به ازدواج کرده و یا از جهت صرف امتناع از وصلت، مطالبه خسارتی نماید.

ماده 1037: هر یک از نامزدها می تواند در صورت به هم خوردن وصلت منظور هدایائی را که به طرف دیگر یا ابوین او برای وصلت منظور داده است مطالبه کند.

اگر عین هدایا موجود نباشد مستحق قیمت هدایائی خواهد بود که عادتاً نگاه داشته می شود مگر اینکه آن هدایا بدون تقصیر طرف دیگر تلف شده باشد.

اگر عین هدایا موجود نباشد مستحق قیمت هدایائی خواهد بود که عادتاً نگاه داشته می شود مگر اینکه آن هدایا بدون تقصیر طرف دیگر تلف شده باشد.

ماده 1038: مفاد ماده قبل از حیث رجوع به قیمت در موردی که وصلت منظور در اثر فوت یکی از نامزدها به هم بخورد مجری نخواهد بود.

ماده 1040: هریک از طرفین می تواند برای انجام وصلت منظور از طرف مقابل تقاضا کند که تصدیق طبیب به صحت از امراض مسریه مهم از قبیل سفلیس و سوزاک و سل ارائه دهد.

قابلیت صحی برای ازدواج

ماده 1041: عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن 12 سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن 15سال تمام شمسی منوط است به اذن ولی به شرط رعایت مصلحت با تشخیص دادگاه صالح.

ماده 1043: نکاح دختر باکره اگرچه به سن بلوغ رسیده باشد موقوف به اجازه پدر یا جد پدری او است و هرگاه پدر یا جد پدری بدون علت موجه از دادن اجازه مضایقه کند، اجازه او ساقط و در این صورت دختر می تواند با معرفی کامل مردی که می خواهد با او ازدواج نماید و شرایط نکاح و مهری که بین آنها قرار داده شده پس از اخذ اجازه از دادگاه مدنی خاص به دفتر ازدواج مراجعه و نسبت به ثبت ازدواج  اقدام نماید.

ماده 1044: در صورتی که پدر یا جد پدری در محل حاضر نباشد و استیذان از آنها نیز عادتاً غیرممکن بوده و دختر نیز احتیاج به ازدواج داشته باشد، وی می تواند اقدام به ازدواج نماید.

تبصره : ثبت این ازدواج در دفترخانه منوط به احراز موارد فوق در دادگاه مدنی خاص می باشد.

ماده 1047: نکاح بین اشخاص ذیل به واسطه مصاهره ممنوع دائمی است.

1.بین مرد و مادر و جدات زن او از هر درجه که باشد اعم از نسبی و رضاعی .

2.بین مرد و زنی که سابقاً زن پدر و یا یکی از اجداد یا زن پسر یا زن یکی از احفاد او بوده است هر چند قرابت رضاعی باشد.

3. بین مرد با اناث از اولاد زن از هر درجه که باشد ولو رضاعی، مشروط بر این که بین زن و شوهر زناشوئی واقعی شده باشد.

ماده 1048: جمع بین دو خواهر ممنوع است اگرچه به عقد منقطع باشد.

ماده 1060 : ازدواج زن ایرانی با تبعه خارجه در مواردی هم که مانع قانونی ندارد موکول با اجازه مخصوص از طرف دولت است .

شرایط صحت نکاح

ماده 1062: نکاح واقعی می شود به ایجاب و قبول به الفاظی که صریحاً دلالت بر قصد ازدواج نماید.

ماده 1063: ایجاب و قبول ممکن است از طرف خود مرد و زن صادر شود یا از طرف اشخاصی که قانوناً حق عقد دارند.

وکالت در نکاح

ماده 1071: هر یک از مرد و زن می تواند برای عقد نکاح وکالت به غیر دهد.

ماده 1072: در صورتی که وکالت به طوراطلاق داده شود، وکیل نمی تواند موکله را برای خود تزویج کند مگر اینکه این اذن صریحاً به او داده شده باشد.

مهریه

ماده 1078: هرچیزی را که مالیت داشته و قابل تملک نیز باشد می توان مهر قرار داد.

ماده 1079: مهر باید بین طرفین تا حدی که رفع جهالت آن بشود معلوم باشد .

ماده 1082: به مجرد عقد، زن مالک مهر می شود و می تواند هر نوع تصرفی که بخواهد درآن بنماید.

ماده 1085: زن می تواند تا مهر به او تسلیم نشده از ایفاء وظائفی که در مقابل شوهر دارد امتناع کند مشروط بر اینکه مهر او حال باشد واین امتناع مسقط حق نفقه نخواهد بود.

ماده1086:اگر زن قبل از اخذ مهر به اختیار خود به ایفاء وظایفی که درمقابل شوهر دارد قیام نمود دیگر نمی تواند از حکم ماده قبل استفاده کند،معذالک حقی که برای مطالبه دارد ساقط نخواهد شد.

ماده 1088: در مورد ماده قبل اگر یکی از زوجین قبل از تعیین مهر و قبل از نزدیکی بمیرد، زن مستحق هیچ گونه مهری نیست.

ماده 1090: اگر اختیار تعیین مهر به زن داده شود زن نمی تواند بیشتر از مهرالمثل معین نماید.

 

 ماده 1091: برای تعیین مهرالمثل باید حال زن از حیث شرافت خانوادگی  و سایر صفات و وضعیت او نسبت به اماثل و اقران و اقارب و همچنین معمول محل و غیره در نظر گرفته شود.

حقوق و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر

ماده 1102: همین که نکاح به طور صحت واقع شد روابط زوجیت بین طرفین موجب و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار می شود.

ماده 1103: زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند.

 ماده 1104: زوجین باید درتشیید مبانی خانواده و تریبت اولاد خود به یکدیگر معاضدت نمایند.

ماده 1106: در عقد دائم نفقه زن به عهده شوهر است .

ماده 1107: نفقه عبارتست از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل: مسکن ، البسه ، غذا، اثاث منزل وهزینه های درمانی و بهداشتی وخادم در صورت عادت، یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض.

ماده 1108: هرگاه زن بدون مانع مشروع از ادای وظایف زوجیت امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود.

ماده1118: زن مستقلاً می تواند در دارائی خود هر تصرفی را که می خواهد بکند.

ماده 1119: طرفین عقد ازدواج می توانند هر شرطی که مخالف با مقتضای عقد مزبور نباشد در ضمن عقد ازدواج یا عقد لازم دیگر بنمایند مثل اینکه شرط شود هر گاه شوهر زن دیگر بگیرد یا در مدتی معینی غایب شود یا ترک انفاق نماید یا بر علیه حیات زن سوء قصد کند یا سوء رفتاری نماید که زندگانی آنها را بایکدیگر غیرقابل تحمل شودزن وکیل و وکیل در توکیل باشد که پس از اثبات تحقق شرط در محکمه وصدور حکم نهائی خود را مطلقه سازد.

نگاهداری وتربیت اطفال

ماده 1168: نگاهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین است.

ماده 1169: برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است.

تبصره : بعد از هفت سالگی ، در صورت حدوث اختلاف حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه می باشد.

ماده 1172: هیچ یک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده آنهاست از نگاهداری او امتناع کند. در صورت امتناع یکی از ابوین ، حاکم باید به تقاضای دیگری یا تقاضای قیم یا یکی از اقربا و یا به تقاضای مدعی العموم نگاهداری طفل را به هریک از ابوین که حضانت به عهده اوست الزام کند ودر صورتی که الزام ممکن یا موثر نباشد حضانت را به خرج پدر و هر گاه پدر فوت شده باشد به خرج مادر تامین کند.

ماده 1175: طفل را نمی توان از ابوین و یا از پدر و یا از مادری که حضانت با اوست گرفت مگر در صورت وجود علت قانونی.

ماده 1176: مادر مجبور نیست که به طفل خود شیر بدهد مگر در صورتی که تغذیه طفل به غیر شیر مادر ممکن نباشد.

ماده 1177: طفل باید مطیع ابوین خود بوده و در هر سنی که باشد باید به آنها احترام کند.

ماده 1179: ابوین حق تنبیه طفل خود را دارند ولی به استناد این حق نمی توانند طفل خود را خارج از حدود تادیب، تنبیه نمایند.

الزام به انفاق:

ماده 1203: در صورت بودن زوجه و یک یا چند نفر واجب النفقه دیگر زوجه مقدم بر سایرین خواهد بود.

 ماده 1206: زوجه در هر حال می تواند برای نفقه زمان گذشته خود اقامه دعوی نماید و طلب او از بابت نفقه مزبور طلب ممتاز بوده و در صورت افلاس یا ور شکستگی شوهر زن مقدم بر غرما خواهد بود ولی ارقاب فقط نسبت به آتیه می توانند مطالبه نفقه نمایند.